Deze dinsdag was een REGENdag.....
Maar voor ons was het vooral een gedoe met het blog. Gisteravond al om mijn i- pad in orde te maken, en vanmorgen die van Wim. Wim liep heel wat keren naar de receptie en heeft ook nog gebeld met de wifi-company, gefaciliteerd door de aardige receptioniste. Iedereen was geduldig en vriendelijk en ALLES is opgelost. Gisteren kon Wim zijn blog van zondag publiceren, en vanmorgen kon het mijne met het verhaal over gisteren geplaatst. Een blog bijhouden is best heel leuk, maar het moet wel steeds goed gaan, anders is het niet leuk, want dan ben je er steeds mee bezig.
Regen dus. Jammer, maar waar. We waren van plan naar de gouden tempel te gaan en dat deden we ook, met bus 101. In Kyoto rijd je eigenlijk meer met de bus dan met de ondergrondse. Er zijn maar twee metrolojnen, één van Zuid naar Noord en eentje van Oost naar West. De metrolijnen zijn dus ook niet overal duidelijk aangegeven.
Ondanks het uitgesproken slechte weer gingen er heel veel mensen naar de gouden tempel, zodat je in een zee van paraplu's liep, wat mij bijna de slappe lach bezorgde. Je schuifelt, nee, sopt over paadjes langs prachtige vijvers, en rond de inderdaad gouden tempel (op een eilandje, niet naar binnen dus), intussen foto's nemend, snelsnel, want iedereen werd snel nat.
En dit (zie hieronder) was hem dan...
Moeilijk, in twee handen een paraplu terwijl Wim een foto neemt. Een derde handje zou dan handig zijn!!!!
We liepen braaf rond, maar niet meer dan dat. Deze figuur vond er ook niet veel aan, zo alleen op z'n eilandje!
Uiteindelijk gingen we zo gauw mogelijk terug naar het station, en daar
voerden we het plan uit dat we vanmorgen al hadden. We zochten een rustig café, ergens in het gigantische gebouw van het station, op de 10e ef 11e etage, waar we echt koffie dronken, met sandwichjes erbij, ongelofelijk on-japans, maar heerlijk! En rustig. We waren behoorlijk nat geworden. Het is nl. beter met paraplu dan met ook nog een regenjack, daar is het veel te warm voor en dan ga je enorm zweten.
En we hadden de prentbriefkaarten die we eindelijk gisteren vonden, bij ons, en die hebben we geschreven , en beplakt en zo....
Minder leuk was dat ik toen ontdekte dat ik in mijn rugzak één koekje uit het zakje koekjes verloren had en dat was nat geworden en was gaan verkrummelen. Alles nat met bruine vlekken...ik zal er géén foto van laten zien!
Dat was dus aangenaam vertoeven en we droogden op. Wim stelde voor naar de overdekte markt te gaan, die René ons voor eventueel regenweer had aan geraden. Twee haltes met de metro. We hebben vervolgens drie keer gevraagd, twee keer misgelopen, einden omgelopen, maar tot slot de markt gevonden....veel mensen hadden hun toevlucht daar gezocht. We slenterden er wat en ik kocht zelfs een lapje.
De terugweg was ook weer moeilijk genoeg, met die regen heb je niet rustig de tijd om goed te kijken. En als je hier een paar dagen langer zou zijn zou je het weten, maar dat zijn we niet. Mensen zijn zeer behulpzaam, ze lopen zelfs een stukje met je mee om je te wijzen, want de meesten spreken geen Engels ofwel hun Engels is zó onverstaanbaar dat we het niet begrijpen.
Wel hebben we geld kunnen pinnen en onze Icoca- kaart kunnen opwaarderen, dat is mooi, want dat hebben we nodig de komende dagen. Morgen vertrekken we naar Koyasan en slapen in een tempel. De tyfoon, die daar vanmiddag raasde, is dan hopelijk ver weg gewaaid !
Wat we niet gedaan hebben, en wel hadden gewild als het weer er goed voor was geweest, is de Kyoto-tower bestijgen, maar met deze miezer is er totaal niets te zien. Helaas.
Wel even een foto:
sorry, punt staat er niet op.
En nu nog de koffer herordenen, rugzakje klaarmaken voor twee dagen, en dan gaan eten en naar supermarkt om iets te kopen voor de lunch morgen. Oef, het leven is zwaar, heeeeel zwaar....
Els
[Naar aanleiding van een vraag: het Shintoïsme en het Boeddhisme zijn de voornaamste 'religies' in Japan, met tempels voor de boeddhisten en schrijnen met altijd minstens een 'torii' als toegangspoort, waarbij je moet bedenken dat het shintoïsme eigenlijk geen 'gods'dienst is: elk wezen, maar ook elk ding is belangrijk, verdient waardering en respect. Je spreekt in gedachten een afgedragen kledingstuk toe en dankt het voor wat het voor je was. Goden in de zin van de andere godsdiensten zijn er niet. Wel kun je je richten tot bijvoorbeeld de godin van de rijst als je voelt dat dat passend is. - Voorgaande zinnen zijn lekenuitspraken; zie google voor betere informatie. wim]
Ik las zelfs hier dat Japan getroffen was door een typhoon. Als ik dat zo lees, hebben jullie in ieder geval een staartje ervan mee gekregen of misschien wel meer.
ReplyDelete