- Er zijn natuurlijk legio verschillen tussen gewoonten in Japan en in Nederland. Ik wil er een paar noemen die (ons) opvielen, en daarbij psychologiseren proberen te vermijden.
- Heel opvallend is in alle steden waar we waren het oversteekgedrag van de Japanse voetganger. Ook als een straat leeg is en er geen aanrijdende auto's te zien zijn wacht hij standvastig op het groene oversteeklicht; pas als dat verschijnt steekt hij over, en dat geldt ook de Japanse jongere.
- Als een Japanner wacht op een trein en hij niet alleen is geeft hij zich rekenschap van zijn plaats in de rangorde van wachtenden; hij maakt rijtjes die haaks op de rijrichting van de trein staan. Wordt de rij te lang dan vormt zich parallel aan de eerste een tweede (en derde) rij. Als de trein aankomt wordt er rij voor rij ingestapt. Een Japanner does not jump the queue.
- Je houdt links, ook op roltrappen en voetpaden.
- Er wordt betrekkelijk veel gefietst, ook in steden, maar er zijn geen fietspaden; een fietser heeft het recht om op het trottoir te fietsen.
- Je betaalt en ontvangt geld met twee (uitgestoken) handen (lukt me bijna nooit)
- Japanners buigen veel, dat is bekend. Dat ze het in feite onophoudelijk doen doet eerst vreemd aan; maar van de weeromstuit ga je terugbuigen. Japanners bidden niet tot god, maar je ziet bij schrinen en tempels vaak mensen in orante-houding, soms met opgeheven handen, handpalmen tegen elkaar.
- Roken is met name op sstraat, buitenshuis dus, verboden; in restaurants is vaak een afgescheiden ruimte voor rokers.
- In treinen, trams, metro's en bussen is een aantal 'priority seats voor gehaandicapten, stoklopers, mensen die slecht ter been zijn.
Ik heb het idee dat de twee eerstgenoemde gewoonten, het oversteek- en het rijvormingsgedrag te maken hebben met de diepgevoelde gedachte dat de wereld geordend hoort te zijn en dat je je houvast vverliest als je niet tot een geordende maatschappij behoort. - Dit is psychologie van de koude grond. Maar dit gedrag doet me denken aan dat van de Duitse officier in WF Hermans' 'Behouden Huis' die in de chaotische wereld waarin hij leefde zijn houvast ontleende aan het elke ochtend om half acht scheren van zijn baard. [het psychologie vermijden is niet helemaal gelukt.]
No comments:
Post a Comment