Dat was een makkie vandaag, die reis: slechts met één shinkansen van Hiroshima naar Kumamoto. Dat ligt op het Zuidelijkste eiland: en dat is net zo warm als het klinkt. Het was 400 km reizen, groot deel door tunnels ( maar dat doet Wim niks meer).
Maar...we gingen pas om 1 uur weg, en we hadden dus nog de hele ochtend te besteden. Wel eerst weer de bagage goed uitzoeken en een rugzakje voor twee nachten klaarmaken. We zijn zo vermetel geweest de regenjacks in de koffer te laten...als het regent is het véél te warm om zo'n jack aan te hebben. Jassen hebben we ook nooit gebruikt en we slepen ze wel steeds mee: ik heb überhaupt veel te veel kleren bij me, en af en toe dump ik gewoon wat in de prullenbak...een tshirt, wel eens wat ondergoed...en ik ben ook van plan op de laatste dag m'n oude ecco-schoenen hier te laten. Dat was ik van te voren al van plan trouwens.
Maar goed: na het gepuzzel met de bagage, lieten we die achter in het hotel en liepen we naar de Shukkeien-tuinen: vlakbij eigenlijk, vanuit het hotel naar de overkant van de rivier en je kon nog wel aardig langs die rivier lopen ook.
De tuinen zijn gesticht in 1620 (!) en hebben dus een lange geschiedenis: volgens Japanse traditie gebouwd, verschillende stijlen. In het midden een grillig gevormde vijver met wel 11 kleine en grotere eilandjes..veel bruggen en bruggetjes, en leuke doorkijkjes.
In 1945 zijn de tuinen door branden t.g.v. de atoombom verwoest. ergens was een monument op de plek waar ze zo'n dertig jaar later nog slachtofferresten hebben gevonden
En natuurlijk weer karpers, heel veel en heel vieze vette karpers, die gulzig elkaar verdringen als je karpervoer(te koop) strooit, zoals deze bezoekers
Wat wel leuk was, was dat er ergens Japanse muziek werd gemaakt, op grote snaarinstrumenten, (koto zei iemand). Ze waren aan het oefenen onder leiding van een kattige juf....er stonden stoeltjes klaar voor eventuele toehoorders, maar dat was dan voor later, want nu waren ze echt nog aan het repeteren. Voor het eerst dat we iets anders hoorden dan klassieke muziek of jazz.
En we dronken nog iets bij een theehuisje...ik mocht een foto maken van de serveerster
(ik had ijskoffie en Wim appelsap voor wie zich afvraagt wat we hadden besteld...ik had het nog niet eerder ooit gehad maar ik ontdekte hier dat, vooral als het zo heet is, ik dat heel lekker vind)
Al tijdig liepen we terug. Ik ging nog even een sandwichje kopen voor onderweg, want om 1 uur gingen we uit het hotel weg, en gegeten moet er worden!
Nog even een foto genomen van het beeldje dat voor de bibliotheek stond...René zei dat dat de gelukskat Nemeko-Neki is
en ook maar meteen een putdeksel. Ze maken daar soms hele kunstwerkjes van, maar in Hiroshima zijn het kraanvogeltjes...
Els
No comments:
Post a Comment