Maandag 19 september , de dag dat we 54 jaar getrouwd zijn

 Vandaag weer een ingeplande excursie. daartoe om half 9 beneden verzamelen, en achter de langbenige René aan naar het juiste spoor. Het weer leek een stuk opgeknapt gelukkig, en dat bleef ook zo.

De reis ging naar Nara vandaag en vandaarnuit naar Inara.

Nara is bekend om de mooie tempels, maar ook omdat daar reeën heilig zijn en daarom vrij mogen rondlopen. op alle straathoeken ree-koekjes verkocht, en je moet zo'n zakje meteen opmaken, want ze worden erg opdringerig als je er ng wat in je zak of tas hebt

Maar...we kwamen natuurlijk voor de tempels. De eerste die zich voordeed, de Kofuku-ji met nog maar weinig gebouwen over van een groter tempelcomplex, maar met wel hoge pagodes van drie en vijf etages, en die hadden we nog niet eerder gezien.

Moeilijk goed te fotograferen.

De volgende was de Todai-ji tempel, te vertalen als "de grote Oostelijke tempel" Boeddistisch tempelcomplex uit de 8e eeuw. Het bevat het grootste houten gebouw ter wereld, de hal van de grote Boeddha . het bevat het grooste bronzen Boeddhabeeld van Japan, 16 meter hoog. Enorm!

En alleen een handje:

Er stonden nog meer enorme beelde in die ruimte, maar niet zo imposant als deze Boeddha.

Buiten stond nog wel een merkwaardig beeld, waar ook veel naar gebogen werd ongebrijpelijkerwijze....

Verder ging het naar het volgende object de Taisuga Taisha, vooral bekend vanwege de duizenden stenen en bronzen lantaarns...die lantaarns zijn meestal een gift of betaald uit donaties. Het tempelgebouw was een beetje in restauratie en bovendien was er een bruiloft aanstaande.

Vanaf deze plek moest het drie kwartier lopen zijn naar het station en dat kwam wel ongeveer uit. Onderweg veel winkeltjes, met zowaar echte ansichtkaarten! je ziet ze bijna nooit nl.

met het station in het vizier aten we een eenvoudige lunch; kip voor Wim en sla voor mij, heerlijk !

Vervolgens verzamelden we ons weer....wat een " gehoorzame," en gemakkelijke groep... Het is grappig die groepsontwikkeling te zien. in het begin liepen de stelletjes veelal met elkaar, en nu mixt men zich meer, grappig is dat.

Wat we trouwens wel verkeerd hadden ingeschat, is dat wij niet alleen de oudsten zijn , maar echt veruit de alleroudsten. Misschien nog een enkele net gepensioneerde, maar verder vijftigers schatten we. Op de één of andere manier ontviel me gisteren dat het vandaag onze trouwdag was...ja, de hoeveelste? 54... dan waren jullie er vroeg bij! Vandaag vroeg iemand me rechtuit hoe oud we eigenlijk zijn, en ja, liegen doe je dan niet... Kinderen komen nooit ter sprake....en we schatten eigenlijk in het het gros geen kinderen heeft.. Het is allemaal geen probleem, juist omdat je zo vrij bent. Wil je veel doen en echt alles zien en dus je benen uit je lijf lopen, en 's avonds nog uitzakken, dan doe je dat. Wil je je beperken, gewoon omdat je minder energie hebt, nou, dan beperk je je. En dat allemaal onder leiding van deze fantastische gids, die zo ervaren is, en je tips geeft als je ze wilt. We hebben een groepshoofd....heb je een vraag, je appt de vraag. altijd meteen antwoord.

Een leuk initiatief is ook dat er een nieuwe groepsapp is gemaakt, en dat iedereen gevraagd wordt, als je dat wil, om daar één foto te zetten, waarvan je denkt dat niemand die heeft genomen! 

goed, het laatste bezoek dus. Fushima Inari.

Een bezoek meer dan waard. We hebben nu toch al heel wat tempels gezien, maar dit....

Het is een schrijn, die gewijd is aan de god van de rijst, de sake, thee en vruchtbaarheid. de hoofdschrijn van ongeveer een derde van alle inari-heiligdommen in Japan. Het heiligdom is vooral bekend vanwege haar galerijen, die worden overdekt door duizenden scharlakenrode tori (poorten)...het was er heel erg druk, maar je begrijpt waarom....

Bijzonder, denk je, maar dan.....

Enzo ging het maar door. Tot boven op een heuvel maar tot zover zijn wij niet gegaan uit verstandige overwegingen.

We hadden al een kaartje gekregen voor de terugreis, zodat we zelf konden bepalen hoe laat we weer naar Toyota wilden gaan ( heel slim). Omheen uur of vijf waren we terug, in het station en we liepen gauw naar het hotel. door het station heen en dan oversteken. Dat lijkt heel overzichtelijk en dat is het ook als je het een paar maal gedaan hebt. over het station van Toyota is wel één en ander te vertellen, want het is een wereld op zich. Fotograferen kan je net niet, te complex. er is zin 1964 aan begonnen, tegelijk met de Toyotatower, die ervóór staat. Het is station en winkelcentrum, en heeft 11 verdiepingen vol verrassingen.

Vanavond, toen we een beetje uitgerust waren ( en ik het blog had geschreven dat later kwijt is geraakt....daar wil ik niet meer aan denken, laat staan over schrijven....), zijn we gaan eten in het station op de 10e etage, waar het wemelt van kleine restaurantjes.

Els