vrijdag 23 september, volle dag, eindigend in Hiroshima...

Deze dag begon met slecht nieuws, want al heel vroeg vanmorgen las ik Ruud's bericht over Hans, en dat is slecht. De immunotherapie heeft geen enkel resultaat opgeleverd, en hij voelt zich alleen maar rotter. Derhalve: einde verhaal. En natuurlijk "wisten" we het al wel, maar nu het werkelijkheid wordt, voelt het ineens toch anders....

Even een berichtje naar beide broers en ik zal Hans zo gauw mogelijk bellen. Het was daarvoor vandaag een te drukke dag, en ik ben alweer een beetje aan het eind van mijn latijn.

Luxe was wel dat we begonnen met taxi's, van het hotel naar het station. Dat was een ver-voersmiddel dat we nog niet hadden gehad....De reis ging naar Hiroshima, maar met twee uitgebreide stops onderweg. Dus het ging als volgt: (hou je maar vast)

Van Osaka naar Himeji per shinkansen ( bagage in locker op station)

Tot kwart voor 2 tijd voor bezoek aan het kasteel en/of tuinen

dan per shinkansen naar Okayama overstappen in lokale trein naar Kurashiki

daar bagage in locker bij de VVV

tijd om Kurashiki te bezoeken !( leuk oud buurtje, oud herenhuis of een heus museum met beeldende kunst)

kwart over 5 vertrek met Rapid trein naar Fukuyama en daar weer over in de laatste shinkansen naar Hiroshima. loopafstand naar hotel zéér kort, hoera.

Dat die shinkansen echt hard gaat, bewees Jos met de app op zijn telefoon...

en je voelt het niet!

Om te lezen misschien al vermoeiend, om te doen ook. Maar onze grote leider loodste ons op relaxte wijze over trappen, roltrappen, lange gangenm door poortjes, langs beambten, en alles was ontspannen. Goed in de gaten houden waar hij heenging, de kleur shirt van een paar mensen onthouden om ze niet uit het oog te verliezen, en vooral steeds opletten of Wim en ik er allebei steeds bij waren...

En dat was dit alleen nog maar het reizen....

In Himeji ging we het kasteel, ook wel het Reigerkasteel genoemd, bezoeken . Wel weer veel geklim maar alleszins de moeite waard. Iets minder moeilijke trappen dan in Matsumoto....

echt prachtig, weer helemaal van hout, het dak uitgezonderd. 17e eeuw, wel grondig gerestaureerd, maar ook nog originele vloerdelen en balken. Je mag ook niet met schoenen aan naar binnen. Wij prefereren blote voeten boven sokken, want die vloeren zijn zó glanzend gewreven!

een paar binnenin

zoals te zien is, wordt de bezoekersstroom heel geordend verwerkt. Je verwacht dat van Japanners niet anders. Heel populair uitje trouwens, ook voor schoolklassen, die zich keurig gedragen. Er was één jongetje in een rolstoel, maar die werd gewoon op de rug van de meester helemaal naar boven gesjouwd. Het was misschien niet erg netjes, maar ik maakte een foto van hem boven. 

en toen we weer beneden waren, de schoenen weer aan, die we de hele tijd in een plastic zak hadden meegedragen

Na het kasteel gingen we (te kort) naar de tuinen Ko-koen, die even verderop lagen. In deze tijd van het jaar wel wat weinig bloemen, maar de aanleg is zo prachtig, met veel water en stroompjes, watervalletje

en natuurlijk karpers

Na die tuin was het tijd om naar het station te gaan.

Tijdens de volgende stop in Kurashiki bezochten we eerst dat leuke buurtje....was inderdaad heel schattig met licht Volendamgehalte, maar dan Japans. Wij gingen naar dat museum, begin 20 e eeuw gestich, wel oud gebouw, maar mooi ingericht, ook mooie dingen, veel Franse impressionisten. Eigenlijk drie gebouwen achter elkaar en ik ging nog even naar de " handicraft" afdeling,mmaar zag daar niets dat me enorm trof.

dit is dan wel weer heel aardig....

Ng even wat te eten aangeschaft en naar het station voor de laatste etappe.

Het hotel vlak bij het station. Gauw geinstalleerd en wat gaan eten...wéér noodles, heerlijk! Ik eet als een bootwerker....

Els