vrijdag 30 september, vertrekdag uit Fukuoka

Eigenlijk hadden we nog de hele ochtend want we vertrokken pas half twee uit het hotel. Jammergenoeg hadden we niet veel energie meer ; ik had bovendien weer een hele slechte nacht en daar word je ook niet fitter van.

Op ons dooie akkertje ontbeten we beneden in het hotel, en pakten de koffers in. Die konden beneden staan en wij liepen naar een shrine in een parkje vlakbij. Een hele mooie rustige, on-toeristische schrijn, waar mensen gewoon even langs gaan voor een momentje stilte, een buiging, een gebed. Zakenlieden die op weg naar hun werk even hun détachékoffer neerleggen, aan de bel trekken, twee buigingen maken, tweemaal in handen klappen, even stilstaan en dan na een korte buiging weer verder gaan. Verder heel stil; vogels, katten, eenden en..rust. Grappig, zo midden in een drukke stad. (170.000 inwoners)

Vandaar liepen we via naar Canal City, wat een gigantisch winkelcentrum is met verschillende verdiepingen. Het was wel gaan regenen.

Al direkt toen we binnenkwamen bedachten we dat we er helemaal geen zin hadden, en gewoon naar het hotel wilden. Hetgeen geschiedde. Meer mensen hadden niet meer de puf gehad om heel aktief te zijn.

Om half twee voor de laatste keer dus achter René aan richting station, nu met de luchthavenmetro. Op het vliegveld ingecheckt, en gemerkt dat we op die eerste vlucht geen "langebenenplaats" hebben.

Ik werd, nee, mijn koffer werd er meteen al uitgepikt, vanwege mijn oude i-pod n.b...de koffer moest open. Toen de jongen die oude verfomfaaide, met plakband aan elkaar hangend ding zag, verontschuldigde hij zich.

Bij de douane ging het ook fout. In mijn tas werd een schaar gespot: ach ja natuurlijk: ik had m'n pleisters bij me! De schaar moest eruit, werd zorgvuldig opgemeten...en te lang bevonden om mee te mogen. Wim had z'n zakmes vergeten in de koffer te doen....hij kon kiezen; wegdoen of misschien apart inchecken...nou, dat was een aanbod! " ach" zei die jongen, dan kan het schaartje ook meteen mee", en liep vervolgens met Wim naar de incheckbalie. Er werd een doosje gepakt, en als het goed is, komt er op Schiphol behalve onze koffers ook nog een doosje op de band uit het vliegtuig...

En allemaal zó aardig en attent, zonder gehaastheid, zonder boosheid.

Beetje vieze maaltijd helaas.

We wachten nu in Hongkong. De rest volgt!

Els